Yaklaşık üç yıldır ağır omurilik hasarının sonuçlarıyla mücadele eden bir hasta, hareket kabiliyetini yeniden kazanma şansı elde etti. Moskova’da, N. V. Sklifosovski Acil Yardım Araştırma Enstitüsü uzmanları, donör omurilik dokusunun nakledildiği 12 saatlik zorlu bir ameliyat gerçekleştirdi.
Yayımlanan haberlere göre operasyon, Rus ve Çinli uzmanların katılımıyla gerçekleştirildi. Yöntemin geliştirilmesinde yer alan Çinli cerrah Xiaoping Ren, operasyonun dünyada bu türde gerçekleştirilen ilk vaka olduğunu belirtti.
AMELİYAT NASIL GERÇEKLEŞTİRİLDİ?
Hastanın hasarlı omurilik bölümü, beyin ölümü gerçekleştiği tespit edilen bir donörden alınan doku parçasıyla değiştirildi.
Operasyona geniş bir multidisipliner ekip katıldı. Ekipte mikrocerrahlar, plastik cerrahlar, ortopedistler, beyin cerrahları, anestezi ve yoğun bakım uzmanları ile nörofizyolojik izleme alanında çalışan uzmanlar yer aldı.
İLK SONUÇLAR NASIL?
İlk açıklamalara göre nakledilen doku canlılığını korudu ve doktorlar donör dokusuna kan akışını sağlamayı başardı. Bu, önemli bir ara sonuç olarak değerlendiriliyor. Ancak bu durum, hastanın hareket kabiliyetini yeniden kazandığı anlamına gelmiyor. Bunun için hastanın daha uzun süre izlenmesi gerekiyor.
Cerrah Xiaoping Ren, hastanın ameliyattan önce riskler ve olası sonuçlar hakkında bilgilendirildiğini söyledi. Cerrahın açıklamasına göre hastanın durumu, açıklamanın yapıldığı sırada iyi olarak değerlendiriliyordu.
Rus uzmanlar, gerçekleştirilen müdahalenin ayrıntılı bir açıklamasını içeren belgeyi ilerleyen dönemde yayımlamayı planlıyor.
OMURİLİĞİN YENİDEN İYİLEŞMESİ NEDEN BU KADAR ZOR?
Omurilikte meydana gelen ağır hasarlar, beyin ile yaralanma bölgesinin altında bulunan yapılar arasındaki sinir sinyallerinin iletimini bozar. Merkezi sinir sisteminin ciddi hasarlardan sonra kendini yenileme kapasitesi ise sınırlıdır.
Nakledilen doku canlılığını korusa bile bu durum, sinir hücreleri arasındaki bağlantıların yeniden kurulacağını veya kaybedilen hareket kabiliyetinin geri kazanılacağını garanti etmez. Sonuçların değerlendirilebilmesi için hastanın daha uzun süre takip edilmesi ve ayrıntılı klinik verilerin elde edilmesi gerekir.
